Help, nieuwe baan

Welkom Forums Introductie Help, nieuwe baan

5 berichten aan het bekijken - 1 tot 5 (van in totaal 5)
  • Auteur
    Berichten
  • #427
    2P or not 2P
    Sleutelbeheerder

    Hoi Jeroen,

    Ik begrijp heel goed jouw overweging om te gaan oefenen met breath-holding en/of katheterisatie. De wetenschap, dat je in geval van nood altijd een escape achter de hand hebt, geeft rust en enige vorm van zekerheid. Ben het wel met Ted eens dat het daarnaast minstens zo belangrijk is om op wat voor manier ook, met of zonder buddy, te oefenen.
    Sowieso is het goed om met lotgenoten erover te praten en ervaringen uit te wisselen. Je zult versteld staan hoeveel je herkent in de verhalen van de ander. En, omdat we in hetzelfde schuitje zitten, kunnen we elkaar als geen ander begrijpen, helpen en adviseren.

    #426
    Ted
    Moderator

    Ha Jeroen,
    Zelf heb ik geen ervaring met breath-holding noch met katheterisatie. Als je googelt op katheterisatie, blaas, dan valt er best wat over te lezen, zoals op http://www.katheteriseren.nl/verblijfskatheter.html. Ik meen dat op de andere site, plasangst.nl ook wel wat over breath-holding kunt aantreffen. Eerlijk gezegd lijken mij beide methodes niet de meest voor de hand liggende oplossing voor jouw probleem (dat ook vaak ons probleem is!).
    Wat jouw uroloog zegt, heb je inderdaad weinig aan. Meer gebaat ben je bij een psycholoog, bij wie je op verwijzing van je huisarts terecht kunt. Ik wil de psycholoog die mij geholpen heeft best vragen of hij een collega in jouw buurt kan aanbevelen.
    Ik wil best binnenkort jouw kant op komen om onze problematiek te bespreken. Als je ‘t goed vindt dat de webmaster mij achter de schermen, dus uitsluitend naar mij toe, jouw emailadres doorgeeft dan kan ik nader contact met je leggen. De webmaster is net als jij en ik een ervaringsdeskundige. Hij heeft deze mooie website samen met mij opgezet.
    De laatste zin van jouw reactie hierboven is de belangrijkste. Ik heb een aantal jaren geleden ook besloten mijn probleem aan te pakken. Ik heb er niet alleen een paar vrienden aan overgehouden met wie ik op gelijk niveau van gedachten kan wisselen, maar ook heb ik er baat bij gehad. Al zal ik niet direct een trektocht door Nepal gaan boeken, in Nederland weet ik me toch aardig te roeren.
    Ik hoop van je te horen.
    Ted

    #425
    jeroen39
    Bijdrager

    Hoi Ted,
    Bedankt voor je reactie. Ik woon tussen Rotterdam en Delft. Misschien dat er lotgenoten in de buurt wonen waar ik eens mee kan afspreken om met elkaar erover te praten. Dat gradient exposure met een buddy zie ik niet zo zitten hoor. Ik weet niet of dat gaat werken. Ik moet misschien mezelf de breath holding technique aanleren, misschien dat dat helpt.
    Mn ouders en vriendin doen er vaak wat lacherig over ( en moet dan zelf ook wel lachen hoor). Zo van, O jezus, hij kan weer niet plassen bij zn nieuwe baan. Of joh, doe nou niet zo stoer, je kan niet eens pissen als je ergens vreemd bent. Maar toch op sommige momenten doet t me erg pijn. 5 jaar geleden kreeg ik ook een nieuwe baan en heb de eerste week letterlijk gehuild toen ik weer op de wc zat en niet kon plassen. Na een week werd ik wat relaxter en was heel blij toen het eindelijk lukte.
    Het doet me ook veel pijn als mn kinderen zeggen, papa wanneer gaan we nou eindelijk een keer naar de Efteling? Mn hart huilt dan. Ik zeg altijd, ja binnenkort gaan we een keer goed? Maar zie het gewoon niet zitten.
    Soms zie ik weleens mensen voorbij komen als bv. Sales manager en denk dan, dat zou niets voor mij zijn. Elke dag ergens anders. Ik zou nergens meer kunnen plassen.
    Ik ben een keer bij de uroloog geweest ( was voor iets anders), en heb het daar ook aangekaart. Ze zei eigenlijk alleen dat 50% van de mensen daar wel in meer of mindere mate last van hebben. Tja daar heb ik niet veel aan.
    Anyway, misschien is er iemand in de buurt bij mij met wie ik eens kan afspreken. Ik hoor het wel. Ik zal het verhaal van katheteriseren eens lezen. Als ik een manier heb om te kunnen plassen, zou al voor veel minder stress zorgen.
    Een vrouwelijke collega van mij heeft ook zoiets, maar dan met poepen. Die durft niet lang weg van huis omdat ze dan aandrang krijgt om te poepen en bang is dat er geen wc in de buurt is.
    Met haar kan ik goed over het probleem praten. Zij begrijpt het probleem natuurlijk goed.
    Ik hoop dat ik het probleem voor mezelf nu eens ga aanpakken.

    #424
    Ted
    Moderator

    Ha Jeroen,
    Goed dat je deze site hebt gevonden en dat je je hart even hebt gelucht. Alles wat je schrijft is voor velen van ons zeer herkenbaar. Toch zul je je niet moeten laten leiden door je fobie. Doordat je netelige situaties uit de weg gaat, hou je in feite je fobie in stand. Je zult nu verzuchten dat het gemakkelijker is om dit op te schrijven dan het in de praktijk te brengen. Je zult met een volle blaas bij de Efteling zitten en er maar niet in slagen deze te legen. Ik spreek uit ervaring, ik heb ook met dit bijtje gehakt. Maar ik ken ook situaties, waarvoor ik erg benauwd was (dagen van tevoren van slag, slecht slapen enz), maar waarin het allemaal in de praktijk best meeviel. Een mens lijdt het meest door de zorgen die hij vreest….
    Als ik jou was zou ik (via je huisarts) zeker een psycholoog raadplegen. Als je in Utrecht of omgeving woont, kan ik je iemand aanraden, die een aantal cliƫnten met paruresis heeft. Maar het helpt ook enorm als je er met een lotgenoot over praat. Hij (of zij) weet als geen ander wat je doormaakt. Dat is voor een niet-fobist niet te bevatten. Iemand die een plasfobie heeft draagt deze altijd met zich mee. Het beheerst zijn/haar leven. En daarin schuilt juist het gevaar. Hoe meer je er het accent oplegt, hoe zwaarder het op je drukt.
    Laat de fobie je leven niet bepalen. Maak ‘m ondergeschikt aan je dagelijkse handel en wandel. Ook dat is eenvoudiger gezegd dan gedaan. Als je er met anderen, liefst lotgenoten, over praat, zul je merken dat de angst een kleinere impact krijgt. Het zou echt heel onverstandig zijn om een nieuwe baan hierdoor te weigeren. Denk je nou echt dat je moet plassen terwijl het hele bedrijf staat te kijken hoe de nieuwe collega de klus klaart?
    Een katheterisatie zou ik je niet aanraden. Wil je er trouwens meer over lezen ga dan naar de andere website: http://www.plasangst.info en zoek naar wat een zekere bgt1951 erover heeft geschreven.
    Maar belangrijker is: praat erover met anderen. Je mag ook best eens met mij of met een van de anderen die in het zelfde schuitje zitten (of zaten) ervaringen uitwisselen. We hebben een klein groepje plasfobisten dat regelmatig bij elkaar komt. Een van ons is trouwens ook een stoere kerel met tattoos enzo. Dus, geneer je niet, het komt in de beste kringen voor.
    Als je met een van ons nader contact wilt hebben, laat het dan even via deze site weten. Onze webmaster zal jouw en mijn email-adres dan (achter de schermen) uitwisselen. Maar hij doet dat pas als jij dat wilt. Belangrijk is te weten waar je woont. Dat maakt het makkelijker om een fysiek contact mogelijk te maken.
    Laat maar weer wat horen. Geef niet toe aan je fobie en accepteer die baan!
    groet!
    Ted

    #423
    jeroen39
    Bijdrager

    Hoi allemaal,
    Ik ben Jeroen, 39 jaar en heb al jaren last van plasangst. Ik heb een gezin en vermijd sociale uitjes zoals naar de Efteling gaan, lange autoritten of lange vliegvakanties. Ik kan allerlei voorbeelden noemen, maar zie hier aan de reacties dat dit bekend bij iedereen is. Het maakt mij heel verdrietig en soms heel kwaad dat dit probleem mijn voortgang in het leven in de weg zit.

    Mijn ‘acute’ probleem is dat ik op het punt sta een mooie nieuwe droombaan te aanvaarden, maar mijn fobie me daarvan weerhoudt. Nieuwe omgeving, dus op zeker weer problemen met plassen de eerste weken.En dan wordt ik ook erg zenuwachtig, wat ik totaal niet ben gewoonlijk. Ik heb altijd gezegd dat dit probleem mijn carriere niet in de weg mag staan, maar dat doet t toch.
    5 jaar geleden ben ik ook van baan veranderd en was de eerste week ook een hel qua plassen. Nu geen problemen meer, behalve als ik bijvoorbeeld op cursus moet. Maar dan drink ik niets, dus 1 daf is dan nog wel uit te houden.

    Ik heb ook het gevoel dat het erger wordt naarmate ik ouder wordt. Vanaf mijn 18e ofzo kan ik me terughalen dat dit probleem begon te spelen. Ik heb ook vaak gedacht wat de oorzaak zou kunnen zijn, maar kan t me niet herinneren.

    Het enige wat ik nu wil, is mezelf katheterisen. Dat is de enige snelle manier om het probleem in deze situaties op te lossen. Ik denk dat ik van de week naar de huisarts ga om dit te bespreken. Het zal mij een hoop rust geven in mijn nieuwe baan, omdat ik weet dat ik mijn blaas gewoon kan legen. En als ik een beetje gewend ben bij mnn nieuwe baan, zal ik wel vanzelf kunnen plassen. Ik heb al eens een doorverwijzing naar een psycholoog gehad, maar ben nooit gegaan. Doordat ik veel zaken vermijdt, komt het probleem ook niet veel voor. Ook natuurlijk omdat je het juist vermijdt.

    Ik denk vaak GVD waarom heb ik dit? Ik ben een stoere jongen, van top tot teen getattoeerd, en kan niet eens zeiken als ik ergens vreemd ben.

    Maar goed, ik hoop dat de dokter mij verder kan helpen mbt katheterisatie.
    Dat lijkt mij de enige snelle en beste oplossing nu.

    Heeft iemand ervaring met zelfkatheterisatie?

5 berichten aan het bekijken - 1 tot 5 (van in totaal 5)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.