LotgenootErnstigeplasangst

Welkom Forums Introductie LotgenootErnstigeplasangst

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Auteur
    Berichten
  • #445
    Ted
    Moderator

    Hoi klavertje5,
    Goed dat je deze site hebt gevonden en je probleem met anderen wilt delen. Waarschijnlijk heb je de verhalen van anderen op deze site ook gelezen en gemerkt dat je absoluut niet de enige bent. Sterker nog, het aantal mensen dat last heeft met plassen, zeker als er anderen in de buurt zijn, is vele malen groter dan het groepje mensen dat zich op deze site heeft gemeld.
    Zijn er mensen in je direct omgeving die ervan af weten en met wie je erover kunt praten? Familie, huisarts? Zo niet, dan raad ik je echt aan om er met je vader en/of moeder over te praten, of met een goeie vriend(in). Ik zou zeker naar je huisarts gaan. Bedenk hierbij dat niet elke huisarts weet wat paruresis is (dan wordt het wel hoog tijd). Als het goed is zal hij/zij je doorverwijzen naar een psycholoog. Voordeel is dat je nog erg jong bent. Hierdoor is het voor een psycholoog goed te doen om samen met jou te achterhalen wat de oorzaak van de plasangst is en hoe deze is te verhelpen.
    Uiteraard mag je ook best eens kennismaken (en praten) met één van ons groepje.
    Het praten met een lotgenoot werkt heel verlossend. Het mooiste zou uiteraard zijn met iemand van jouw leeftijd in jouw buurt. Wie weet meldt zich iemand hier.
    Laat maar even wat horen wat je van plan bent en wat je wilt.
    Groet!
    Ted

    #444
    klavertje5
    Bijdrager

    Ik ben anoniem (mijn echte naam komt bijna niet voor en is vrij makkelijk te linken aan wie ik ben). Ik ben 19 jaar en heb al ongeveer 2 jaar plasangst . Sinds de 5e klas van de middelbare school is mijn plasangst zich gaan ontwikkelen. Ik kan me niet herinneren wat er precies voor heeft gezorgd. Het begon heel onopvallend. Ik stond bij een urinoir en merkte dat er niets kwam en dacht bij mezelf: “Hmm ik zal vast niet echt moeten “. Maar steeds vaker lukte het niet en toen begon ik in de hokjes te plassen. Dit ging een lange tijd behoorlijk goed. Na een tijdje merkte ik dat het in de hokjes ook niet meer lukte tenzij ik was afgeleid en/of het rustig was. Ik ging toen telkens mijn mobiel erbij pakken als ik op het toilet zat en dit hielp erg goed.
    Maar na een jaar plasangst begon het echt erg te worden. Ik kon zelfs niet meer bij andere thuis plassen en op vakantie moest ik me plas de hele terugreis lang ophouden. Toen ben ik naar de fysio gegaan. Hier heb ik bekkenbodem oefeningen geleerd waarmee ik me blaas kan helpen ontspannen. De manier waarop het werkte was: je spant je bekkenbodemspier (niet zeker hoe het precies heet) aan en ontspant hem dan weer in een bepaald interval met tussendoor rustpauzes. Dit hielp voor een tijdje en ik dacht YES! eindelijk hier vanaf. Maar na een tijdje hielpen deze ook niet meer. Nu zit ik op de universiteit en kan ik alleen nog plassen wanneer er niemand is of me veilig voel.Thuis kan gelukkig nog steeds plassen, alhoewel het nogsteeds lastig gaat als mijn ouders thuis zijn. Als er andere mensen dan me ouders zijn kan ik zelfs thuis niet meer plassen. Wat wel altijd werkt is onder de douche met het hete water. Waarbij ik mijn bekkenbodemspier als het ware forceer te ontspannen door het warme water.

    Ik heb echt genoeg van dit probleem. Regelmatig moet ik uren lang me plas ophouden totdat ik bij een wc ben waar ik veilig voel dit is echt vreselijk :/.
    Ik zou graag met één of meer lotgenoten willen werken aan dit probleem. Denk dat de confrontatie met steeds “onveiligere” plekken en gesprekken met lotgenoten erg kunnen helpen om over deze angst heen te komen.
    Woon in Zuid-Holland.

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.