Plasvrees?

Ieder mens, klein en groot, jong en oud, man en vrouw, plast een of meer keren per dag. Een alledaagse bezigheid dus en voor de meeste mensen iets wat je gewoon even doet, op de WC, thuis, bij vrienden, in het café, achter een boom, in een sloot, noem maar op.

Toch wordt het plassen omgeven door schaamte. Zelden zie je iemand midden op straat een plas plegen en als hij of zij dat doet, dan zal hij of zij zich decent van het publiek afkeren. Bij openbare toiletten zullen de meeste mannen een urinoir verkiezen boven een afsluitbaar hokje. Er zijn evenwel genoeg mannen die een hokje induiken, en echt niet alleen voor de grote boodschap. Zij stellen een grotere mate van privacy op prijs. Een klein deel van de bevolking heeft de grootste moeite om op deze openbare locaties of in een andere “vreemde” omgeving te urineren of sterker nog, slaagt daar helemaal niet in. In dat geval kun je gerust van plasfobie of plasvrees spreken. De Latijnse term hiervoor is paruresis. In alle lagen van de bevolking zijn er mensen te vinden die bang zijn dat ze tijdens het plassen gestoord worden of om lawaai te maken of die om welke andere (psycho-sociale) reden dan ook niet in staat zijn hun plas kwijt te raken.

Hoeveel mensen lijden aan plasvrees?

Het is moeilijk aan te geven hoeveel mensen er aan deze fobie lijden. Plasvrees is omgeven door een sluier van schaamte. Je praat er niet over, het heeft ten slotte alles te maken met de genitale zone en dus indirect met je mannelijkheid of je vrouwelijkheid. Er zijn honderden fobieën, variërend van arachnofobie (de vrees voor spinnen) tot zemmifobie (de vrees voor knaagdieren), maar het is moeilijk om voor plasvrees uit te komen. Je geeft ten slotte wel iets van jezelf prijs, zo is de gedachte hierachter.

In zijn boek Shy Bladder Syndrome (New Harbinger Publications, Oakland, U.S.A.) beschrijft Steven Soifer uitvoerig het probleem van het niet kunnen plassen in de echte of ingebeelde aanwezigheid van anderen. Hij schat het aantal mensen dat in de Verenigde Staten lijdt aan paruresis op 7%. In Nederland en België komt dit neer op ca. 2.000.000 mensen. Het aantal mensen dat er in ernstige mate mee te maken heeft, dus bewust om die reden evenementen, voetbalwedstrijden, theatervoorstellingen, lange reizen enzovoort vermijdt zal een stuk lager liggen. Dit aantal is moeilijk te bepalen. Maar al zou 10% van de twee miljoen er hinderlijk onder gebukt gaan, dan kun je er al snel de steden Zwolle en Mechelen in België mee vullen. Ook heeft Soifer in de VS een netwerk opgezet van mensen met paruresis en worden er regelmatig workshops belegd, waarop men elkaar kan ontmoeten en met elkaar het plassen kan beoefenen.

In Nederland noch België is er een belangenvereniging. Er is nog geen grote groep mensen die elkaar ontmoet, met elkaar van gedachten wisselt en elkaar adviezen geeft. Dat heeft weer alles te maken met de schaamte die men heeft om er over te praten. Iemand die psychische problemen met het plassen heeft, denkt daarom al gauw dat hij of zij de enige is. Daar komt nog eens bij dat menige huisarts of psycholoog het fenomeen niet kent. Bovendien stuit je snel op onbegrip als je het een ander vertelt: “als je erg nodig moet, dan lukt het toch zeker wel?” Nee, zo werkt het bij een groot aantal mensen niet, zij kúnnen niet plassen, houden het daarom op met alle vervelende gevolgen van dien of, in het ergste geval, komen de deur niet meer uit, gaan niet met vakantie, naar een concert, een voetbalwedstrijd of naar vrienden en geraken aldus in een sociaal isolement.

Waarom deze site?

Wat in de Verenigde Staten kan, moet ook in Nederland lukken. Deze site is bedoeld voor allen die op enigerlei wijze met plasvrees te maken hebben. Zij is opgezet door een paar mannen die elkaar gevonden hebben via de website www.plasangst.info en fungeert als aanvulling hierop. Er zijn fora waarop men zelf een ervaring kan plaatsen of een tip aan de hand kan doen. Ook is er gelegenheid om gericht te zoeken naar contact met lotgenoten. En dat in een vrolijke, luchtige omgeving, waarbinnen veel ruimte is voor relativering, grappen, foto’s van lastige of juist ideale plasgelegenheden enz. Plasvrees is vervelend, maar er is best wat aan te doen. Voor elke fobie geldt dat zij net zo heftig en omvangrijk is zij als door de lijder eraan wordt beleefd.

Iemand met pleinvrees zal zijn fobie hanteerbaar maken als hij er met anderen over kan praten. Dat geldt ook voor mensen met paruresis. Praat erover, zie het als een verschijnsel dat veel vaker voorkomt dan je denkt, haal het uit je eigen verdomhoekje. Je bent echt niet de enige. Zoek naar oplossingen. Deze site helpt je daarbij.

In deze site is een forum opgenomen, waarop een ieder zijn of haar mening kan geven, ideeën aan de hand kan doen, zijn of haar hart kan luchten of op een andere wijze kan bijdragen aan het succes van deze site. En van een succes is sprake als de site diegenen bereikt die te maken hebben met plasvrees en voor hen een platform is om anderen te ontmoeten die met dezelfde problemen te maken hebben.

Voorbeeld van een openbaar toilet in de VS. Vanwege de relatief lage tussenschotjes een uitdaging voor menigeen met plasvrees.

Voorbeeld van een openbaar toilet in de VS. Vanwege de relatief lage tussenschotjes een uitdaging voor menigeen met plasvrees.